Header


CD van de Maand:

CD van de Maand > click voor meer informatie

Onze sponsor:

Sponsor 1

Zijn nieuwe boek:

Misdaadroman

Bestellen bij Bol.com

 

 

Believer - Gabriel, Metal Blade Records

Line

Believer - Gabriel, Metal Blade Records

Line

1993 - Het derde Believer album, getiteld Dimensions, verschijnt.

2009 - Het vierde Believer album, getiteld Gabriel, komt uit.

Het is geen verrassing dat zaken door de jaren heen veranderen. Wat is de invloed van de tijd op een band die bijna een generatie uit elkaar heeft gelegen? Ik was achterdochtig wat de comeback plaat van Believer betrof. Veel comeback bands zijn drastisch veranderd om in de huidige tijd in te passen. Sommige veranderingen zijn goed, andere niet. Ten eerste, Gabriel is duidelijk bewijs dat de jongens nog steeds in staat zijn om de zaak van de grond te krijgen. Hun vorige drie albums legden de lat hoog met uitstekende en technisch uitdagende thrash metal. Dimensions had ook zijn klassieke arrangementen in The Trilogy Of Knowledge. Op Gabriel tonen de kernleden Kurt Bachman (gitaar en zang) en Joey Daub (drums) dat ze hun vermogen om muziek van hoge kwaliteit te produceren niet verloren hebben, noch hun voorkeur voor metal. Hun vierde album begint met Medwton. De eerste twintig seconden hoor je vage achtergrondgeluiden. Maar wanneer die voorbij zijn, barst de thrash metal los met snelle tempo's, ongebruikelijke maar goed gekozen akkoorden, en Bachmans rouwe roepstem. Beste voorbeeld van wat Believer tegenwoordig neer kan zetten, is wellicht History Of Decline met geweldige riffs en stampende ritmes die het spinrag van je Believer cd-collectie knallen. Focused Lethality is ook behoorlijk goed. De band maakt nog steeds gebruik van viool (bespeeld door Scott Laird), maar die vormt een bescheiden onderdeel. Believer doet meer met keyboards en voice tracks die met de muziek verweven zijn. Soms klinkt dat best cool. In andere gevallen kan het irritant zijn (Stoned). Het album eindigt met Freedom. Het luisteren hiernaar is alsof je een zolder beklimt. Je kunt allerlei wazige geluiden horen, voice tracks, vioolspel, piepjes en afgedankte riffs die je wellicht eerder hebt gehoord. Het is een potpourri van geluiden zonder een duidelijke structuur die hem substantie zou geven. Totale vrijheid van geluid. Ik geef echter de voorkeur aan de eerste negen songs van het album. Believer is terug alsof ze nooit iets anders gedaan hebben.

Line