Recensie: Divinefire - Farewell, Rivel Records

CD van de Maand:

Onze sponsor:

Zijn nieuwe boek:

Divinefire - Farewell, Rivel Records

Divinefire - Farewell (Rivel Records)

Het vierde album van Divinefire bevat geen grote verrassingen. Dat was wel anders toen de band vier jaar geleden in de metalscene opdook. Met hun debuut Glory Thy Name wist Divinefire te verrassen met een overtuigende combinatie van de meer krachtige metalstijlen met de gladde melodieën en harmonische zang van de lichtere metalsoorten. Het debuut bevatte ook veel keyboardklanken. Sinds dat debuut is Divinefire langzaamaan steviger geworden, zonder daarbij grip te verliezen op hun vermogen om te komen met pakkende refreinen en dikke melodielagen. Dit laatste bombastische werkje toont alleen aan hoe goed de band is geworden. Dit is een perfect mengsel van de atmosferische en symfonische metal met de extreme stijlen als thrash en death. Toen de drie jongens van Divinefire in 2004 begonnen, was het hun bedoeling slechts drie platen te maken. Maar de roep van de fans en het feit dat ze nog uitstekend materiaal hadden liggen, deden hen beslissen om met een degelijk afscheid te komen. Na een rustig intro barst het album los met het pittige Unity. Dit is bombastische metal met een refrein dat je heel gemakkelijk mee kunt zingen. Maar dat kan ook gezegd worden van de andere songs, zoals het mooie Grow And Follow. Dit is muziek die zich meteen in je geheugen hecht. Maar dat is wat we ondertussen van de band verwachten. De enige echte verrassing is het twaalf minuten lange Heal Me. Dit nummer begint alsof je een symfonische rock song kunt verwachten, hoewel de gitaren heftiger klinken. Later klinkt het metalgeluid duidelijker en er zijn zelfs uptempo metal passages. Een prima mix van symfonische rock/metal en extreme metal. En tevens een waardige afsluiter van dit Farewell album. Behalve cleane zang is er ook gegrom op deze cd te horen, uitgevoerd door Hubertus Liljegren. En er zijn uitstekende gitaarsolo's, uitgevoerd door Carl Johan Grimmark. Dus, hiermee eindigt het allemaal. Het is erg spijtig dat Christian Liljegren, Jani Stefanovic and Andreas Olsson vastbesloten zijn Divinefire te eindigen. Of zal de roep van de fans dit drietal dwingen om op een dag terug te keren?